Elias en Yara delen een kamer in het “Sharm el-Sheikh Resort”. Ze wonen samen, maar zien elkaar nooit: hij werkt als excursiemanager overdag, zij als nachtreceptioniste.

Toch ontstaat er iets bijzonders. Via briefjes die ze achterlaten op elkaars hoofdkussen leren ze elkaar kennen.
Wat begint met een simpele vraag van Elias — of ze een sok wil laten rondslingeren als teken van leven — en haar antwoord met een verzoek om witte melkchocolade, groeit langzaam uit tot een intieme band op papier.

Door een roosterwijziging overlappen hun shifts plots dertig minuten per dag. Opeens staan ze oog in oog met elkaar — én hun gevoelens.

De dertig minuten blijken al snel niet genoeg. Urenlang bellen ze elkaar via de vaste telefoon aan de receptie.

Tot guest relation-manager Farida erachter komt. Elias wordt op staande voet ontslagen en moet de torenhoge telefoonrekening zélf betalen — bij het hoofdkantoor in Caïro.

Hoe moet hij dat ooit voor elkaar krijgen? Al het geld dat hij spaarde om zijn droom als filmregisseur waar te maken, is straks weg.
En belangrijker nog: hoe moet het verder met Yara, de liefde van zijn leven, die hij zonder afscheid heeft moeten achterlaten?

Wanneer hij hopeloos verliefd terugkeert naar het hotel, zegt Farida met een brede glimlach: Yara is terug naar België.
Was Yara’s liefde dan maar een spelletje?
Hoe kan hij haar ooit terug vinden zonder haar nummer?